เฮ้อ ไรฟร่ะ ไม่ค่อยมีคนมาอ่านเลย....

เอาเถอะเลยตามเลย ไหนๆก็หลวมตัวมาแล้วนี่หว่า มาต่อกันละกันนะ

คราวนี้ปี 3

ในช่วปิดเทอมของปี 2 555 หลังจากการคัดเลือกประธานเชียร์ ก็เป็นการซ้อมเชียร์ โดยที่พี่ปธช.ของเรานั้นไม่ค่อยรู้เรื่องเชียร์เท่าไหรเลย เลยกลายเป็นว่าต้องค่อยๆช่วยกันประคองกันไป ก็ดีเหมือนกันนะ ค่อยๆไป ค่อยๆก้าวไปด้วยกันทีละก้าว 555

แล้วในปิดเทอมนี้เราก็จัดการแคล 2 ให้จบบริบูรณ์ แอบมีเรื่องเซ็งอยู่อย่างกับวิชานี้เพราะว่าเรานั่งทำแบบฝึกหัด (มากกว่าตอนเอนท์อีกมั๊ง) แบบว่าว่างก็เอาขึ้นมานั่งทำ ว่างก็เอามาทำ จนบทที่ 4 ทำไปหมดทุกข้อ แอบอึ้งเหมือนกันว่าทำไปได้ไง หมดนั่น 555 แต่พอใกล้สอบ อ.กลับบอกว่าบทที่ควรทำมากที่สุดคือบทสุดท้าย เพราะครูสอนได้ไม่ละเอียด เลยออกข้อสอบไม่ยาก (เรานั่งทำไล่ไปตามบทหน่ะ เลยกว่าอ.จะบอก มันก็อ่านบทสุด้ทายไม่ทันซะแล้ว) และที่น่าเจ็บใจที่สุดคือ อ. บอกว่าบทที่อย่าไปทำคือบทที่ 4 เพราะเยอะ และยาก อ่าวซวยเลยชั้น แล้วไอ้ที่นั่งทำไปเนี่ย เพื่อ!!! แต่ ก็นั่งทำไปเรื่อยๆ จนวันสอบ ได้อ่านบทสุดท้ายไปบ้าง และทิ้งบทกลางๆไปบทสองบทเพราะอ่านไม่ทัน (เวลาซัมเมอร์มันน้อยนะเดือนกว่าเอง) ในวันสอบ เหอะๆ ไม่ต้องพูดเลย เพราะว่าบทที่ทำได้มากสุดคือ ทบที่ 4 อ่านะมันก็ไม่ได้ยากอะไร แค่เยอะ คิดว่าที่ผ่านมาได้ก็เพราะ บทนี้แหละ 555

ปีนี้ประกาศผลเอนท์ เราก็ไปทำหน้าที่เดิมคือ เป็นพี่อธิบาย เรื่องชุด (หนที่สองแล้วน้า) แล้วก็เหตุการณ์เดิม คือ ฝนตก ตกหนักด้วย จำไม่ได้ว่าตอนปี สองเนี่ยตกมั๊ยนะ แต่คุ้นๆว่าตกนะ ใครช่วยยืนยันที คราวนี้ก็มีเดินพาน้องๆมาที่ซุ้มด้วยเพราะคนไม่พอ ก็ช่วยๆกันใครว่างก็ผลัดกัน จบงานนี้ก็เล่นเอาเหนื่อยกันทีเดียว 555

ต่อจากนั้น งานเปิดห้องเชียร์ แม้ว่าจะเป็นครั้งที่สอง แต่ก็อดตื่นเต้นไม่ได้เลยคือ แบบว่าหลุดยิ้มตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องแล้วหล่ะ แต่ไม่มีใครสังเกต ที่ยิ้มเพราะว่า เดินเข้ามาแล้ว แบบว่า เด็กปี 1 นั่งล้นขึ้นมาถึงเวที เฮ้ย เท่าที่คำนวณมันไม่น่ามาถึงนี่นะ แต่มันถึงหว่ะ เยอะขนาดที่แอบยิ้มเลย เพราะตื่นเต้น 555 แต่ที่สำคัญคือไม่มีใครสังเกต 555 วันแรก ก็เซ็งเลย เพราะว่า พี่ณัฐสอนบูมได้แปลกๆมาก คือ เฮ้ยพี่ ไม่ให้น้องสูดลมหายใจเนี่ยนะ เฮ้ยยย มันไม่ได้ยากเลยนะ อย่าตัดออกดิ T T เอาเถอะ เลยตั้งปณิธานว่า เพลงไหนที่ร้องไม่เป็น ไม่ก็ไม่แน่ใจ จะไม่สอนเด็ดขาด เดี๋ยวมั่ว วันแรกก็ไม่มีบทเช่นเดิม แต่บทหนักคือวันที่สองอีกแล้ว เพราะว่าหน้าที่เดิมคือ เรื่องเครื่องแต่งกาย และประวัติ คราวนี้มีรูปเพิ่มขึ้นมาด้วยเพื่อให้น้องๆ เข้าใจได้มากขึ้น แต่กลายเป็นว่าพอเปิดรูปปุ๊บ น้องๆ หัวเราะกันใหญ่.... เอาอะไรนักหนาฟะ กฌคนมันวาดได้แต่แบบนี้ ไม่พอพี่ตี๋พูดอีกว่า “น้องๆครับรูปพวกนี้ พี่เลอวาดเองนะครับ” คือแบบว่าพูดทำไมอ่ะ แค่วัดแรกที่เราหยุดน้องให้เงียบด้วยการกำมือมันก็นะ เด่นพออยู่แล้ว คราวนี้เรื่องรูปชุดอีก อ่อย..... เอาเถอะงานก็ผ่านไปได้ด้วยดี

งานอื่นๆก่อนเปิดเทอม เอ่อ อืม ใช่แล้ว ก็มีเตรียมงานของภาคด้วย ตั้งแต่เดินจดหมายเชิญอาจารย์ ถามรุ่นพี่ว่าต้องทำอะไรบ้าง เตรียมอะไรบ้าง ช่วยไม่ได้นี่นาปีที่แล้วเรายุ่งกับงานข้างบนจะตาย เลยไม่ได้ลงมาดูกระบวนการงานในภาค แต่คราวนี้ต้องเป็นคนจัดเอง และงานที่ตื่นเต้นที่สุดคือ งานรับน้องภาคเพราะงานนี้เราจัดเอง (ก็หาสถานที่เองอ่ะ เอาสถานที่ๆเคยไปแล้วแล้วรู้สึกดีแม้ว่าเพื่อนๆจะเสนอก็เหอะ มันรอคนมาตัดสินใจแล้วมันช้าอ่ะ อีกอย่าง เงินไม่พอ ไม่อยากเก็บตังค์กันเยอะๆ ยิ่งเก็บกันยากๆอยู่เลยโดนมองว่าเป็นเผด็จการไปซะงั้น) เฮ้อ ก็นะ แต่งานนี้ก็ผ่านไปได้ด้วยดีนะ งานค่อนข้างราบรื่น (ในส่วนที่เรารับผิดชอบอ่ะ) เพราะรู้สึกว่าในส่วนเกมส์ กะ บายศรีจะวุ่นวาย พอดู ฮะฮะฮะ

พอเปิดเทอมแล้ว เหนื่อยแฮะ เพราะ ทั้งงานภาค งานเชียร์ เรื่องลูกปัด เรื่อง ID Cheer อ๊าก แทบแย่ เรื่องเรียน ก็เรื่อยๆ ช่วยไม่ได้งานมันเยอะ 555 เพื่อนๆที่เคยเดินไปกินข้าวกันทุกเที่ยงก็ห่างกันออกไปเรื่อยๆ แต่ละคนก็มีงานที่ตัวเองต้องรับผิดชอบมากขึ้น ขอโทษนะครับถ้าเราหายไปจากกลุ่ม ถ้าเราไม่ได้อยู่เป็นเพื่อนพวกนายโทษทีๆ พอ ปีนี้ห่างออกไป เลยพลอยไม่รู้เรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นเลย แต่ว่าจากงานนี้ เราก็ได้พี่มาสามคน ที่ภาค ก็มีพี่ณัฐ พี่กั๊ม พี่นุ่น ก็สนิทกับพี่เค้ามากขึ้นเรื่อยๆ อาจเป็นเพราะแบบนี้ด้วยมั๊ง เลยห่างเพื่อนๆสโมฯมากขึ้น คงเพราะเราทุ่มกับงานภาคแบบที่เคยทุ่มกับงานสโมฯหน่ะ

พอถัดมางานที่จำได้ก็เป็นงานปิดห้องเชียร์ งานนี้เหมือนเดิมคือ สอบเพลงอีก แอบมีฉายกระชากใจ คือ พี่ดวง พี่ที่ใจดีมาตลอด กระชากเชือกลูกปัดกระจายต่อหน้าน้องๆ โอ๊ะ พี่ดวง โหดร้ายยยย ทำเอาน้องๆที่นั่งแถวหน้าสะดุ้งเฮือก บางคนร้องไห้ออกมาเลยก็มี มันก็นะ บรรยายกาศ พาไป แม้ว่าปีนี้จะมีน้องหลายๆคนรู้แกวเราก็เถอะ เช่นน้องแนน ขึ้นมานำเพื่อนๆ ตอนที่พี่ๆเดินออกกันหมดแล้ว หรืออะไรหลายๆอย่าง แต่ไม่รู้สิ ก็ยังประทับใจกับน้องได้ทุกทีสิน่า

ถัดมาก็เป็นงาน มอบอะตอม งานนี้ รู้สึกว่าเราจะโดนยำเละ (เพราะว่าไม่ได้มีตำแหน่งอะไรในห้องเชียร์แต่ดันทำตัวเด่นกว่าชาวบ้านเค้า) เลยโดนเละเลย 555 แต่เสียดายอ่ะที่ไม่ได้เข้าไปโดนยำในห้อง เพราะว่าติดงานอื่นอยู่ เป็นการคัดน้องออก ก็กดดันเหมิอนกัน เพราะแต่ละคน..... มันก็น่าที่จะโดนคัดออกอยู่นะ เอาเถอะ เรามันก็ใจหินซะด้วยสิ ไม่ใช่พี่ณัฐใจดี 555 ตามกฏ คือไม่ได้ แต่สุดท้ายด้วยความใจดีของพี่ณัฐก็เลยตามเลยครับ พอถึงการบูมที่สระน้ำ... ก็ผ่านไปได้ด้วยดี แต่ว่าพอน้องๆจะให้พี่โดดลงน้ำ ไหงกลายเป็นให้พี่เลี้ยงข้าวไปได้ก็ไม่รู้แฮะ แอบเครียด พี่เค้าก็ตอบกลับไปแค่ว่า พี่ไม่มีตังค์ขอโดดน้ำแทนเลี้ยงข้าวละกัน เอ่อ เหตุผลคั่งๆคูๆนะพี่ แต่สุดท้ายปีนี้เราก็ไม่ต้องลงน้ำ 555 แอบดีใจไม่ต้องเปียก แต่ที่เซ็งคือ พวกสต๊าฟที่เหลือเนี่ย คือว่าไม่ต้องก็ได้นะฮะ ที่มาจับข้างหลังตลอดเวลาเนี่ย แบบว่ากลัวลื่นจัด - -“ไม่ต้องก็ได้จับแบบนั้นแล้วมันทรงตัวยากกว่าเดิมอีกนะ ก็จบงานนั้น ก็มีถ่านรูปรวมกะน้องๆ เหอะๆ มากองกันเพียบเหมือนเดิม

งานต่อไปคือ งานรับปริญญา.......... เหนื่อยที่สุดเลย เพราะต้องทำ  Multi media ให้พี่ที่ภาคด้วย นั่งช่วยทำ นั่งอยู่หน้าจอ นั่งคัดรูป ฯลฯ แล้วก็ที่สำคัญคือ ต้องวาดรูปแซวพี่ๆที่จบด้วย เอ่อ แบบว่า เราวาดรูปคนไม่เป็นน้า พอจบงานนี้เลยกลายเป็นว่าวาดรูปคนเป็นซะงั้น 555 ก็เริ่มทำตั้งอาทิตย์กว่า กว่างานจะเสร็จ ก็ก่อนวันงานแป๊ปเดียว เหนื่อยมากๆ วันงานจริง ก็ไม่ได้อยู่ที่ภาคอีกแล้ว เพราะงานส่วนกลางมันเรียกร้อง 555 หน้าที่หน่ะ ก็นะ คราวนี้ก็บูมอิฟินิตี้อีกแล้ว เสือเหลืองด้วย เหอะๆ555 เล่นเอาเกือบฟุบอีกแล้ว งานปีนี้เซ็งมากเลยเพราะ พี่ยี้ พี่ฮั้ว พี่แอน ฯลฯ พากันจบหมดเลย เฮ้ออ ก็คิดถึงพี่ๆเค้านี่นา

หลังจากสอบก็มาถึงภาคปลาย งานแรกที่เจอคือ ลอยกระทง ปีนี้ ซ้ำรอยฮะ น้องๆไม่ค่อยร่วมเท่าไหรเลย เหนื่อยกันอีกแล้ว ที่ภาคเราก็นะน้องๆ ก็ขายของเหมือนกัน ขายดีทีเดียว (เล่นเอาพี่ๆขยาดไปนานเลย)  เพราะมีทั้ง เต้าฮวยฟรุตสลัด กะ ผลไม้ชุปช็อคโกแลต ซึ่งแบบว่า ดูเหมือนตับเสียบไม้ย่างมาก T T เราเลยโฆษณาไปเลยว่า ตับย่างเจครับๆ ตับย่างเจ คือแบบว่า มันก็เรียกความสนใจได้อยู่หรอกนะ แต่ว่า ไม่มีใครซื้อ เฮ้อ เอาเถอะผ่านไปๆ

เออ เทอมที่แล้ว จำได้ว่า เรียน plant taxo กะเรียน histology (เนื้อเยื่อวิทยา) เป็นการเรียนที่สุดๆเลย เพราะเวลาทับกัน เลยต้องโดดวิชานึง คาบนึงตลอดทั้งเทอม นั่นคือ histo แต่ผลที่ออกมาคือ plant taxo ได้แค่ B+ แต่ histo ได้ top ก็นะยิ่งตอน final เนี่ยตอนที่ดูสไลด์ unknown 555 เห็นแค่แผ่นสไลด์ก็บอกได้แล้วว่าเป็นเนื่อเยื่ออะไร 555 ก็นะขยันทั้งคู่ แต่คะแนนก็นะ เฮ้อ เสียดาย plant taxo อ่ะที่ไม่ได้ A เพราะไปเจอกะ เด็ก พสวท (พ่อส่งมาเรียนวิทยาศาสตร์ 555ชอบจริงๆใครคิดนะชื่อนี้)

เทอมนี้ เรียน taxo เลยหมูเลย เพราะ ครึ่งแรกเป็นเรื่องพืช ที่เรียนมาเทอมที่แล้ว แทบไม่ต้องอ่านเลย 555 เลยได้รองท็อบมา แอบอยากได้ท็อบ เฮ้อ รู้งี้อ่านเยอะอีกหน่อยดีกว่าแฮะ จะได้คะแนนดีกว่านี้ เหอะๆ แต่แบบว่า ข้อสอบ final เนี่ยเดินเข้าไปในห้องคิดว่าจะเหมือนกับที่สอบ plant taxo ที่ว่ามีต้นไม้ ไม่ก็บางส่วนของต้นไม้วางอยู่บนโต๊ะ แล้วให้เราเดินไปนั่งข้อละ 1นาที บอกว่าต้นที่เห็นอยู่ในวงศ์อะไร แต่ ใน taxo เนี่ยกลายเป็นเหลือแค่ว่า เอาใบไม้มาวางแล้วถามว่า รูปใบแบบไหน เอ่อ เอางี้เลยหรอฮะ ผิดโผไปไกลเลยอ่า สงสารเพื่อนๆที่อุตสาห์ท่องกันไป 

เทอมนี้มีเรียน micro technique ด้วย เป็นวิธีการทำตัวอย่างใช้ในการศึกษาทางชีววิทยาอ่ะ เช่น ทำสไลด์ พารามีเซียม, เนื้อเยื่อ, ฯลฯ หรือ การดองใส เป็นต้น เป็นวิชาที่สนุกมากๆ และได้เรียนกะพี่ๆเราด้วย แต่ก็เป็นวิชาที่ สูบเวลามากเช่นกันเพราะ ต้องทำแลปทุกเย็นเลย เพราะงานที่ต้องทำส่งนั้นมีเยอะมาก แล้วเราก็เป็นพวกงานฝีมือเนี่ยไม่ยอมพลาดซะด้วย งานนี้เลยทุ่มเต็มที่ จนบางที่ลืมประชุมงานคณะไปหลายๆงานเลย (ขอโทษเพื่อนๆด้วยนะครับ) แต่มันสนุกจริงๆนะ มาทำกันสิ 555 แต่เราก็ยังไปเข้าร่วมงานคณะเสมอนะ แค่ว่าการเข้าประชุมอาจลดลงไปบ้าง ฮะฮะฮะ จากงานตรงนี้ทำให้กลายเป็นชนวนกับงานจุฬาวิชาการในปีหน้า

พอปลายปี กลายเป็นงานถอดไท พับถุงเท้าอีกแล้ว คราวนี้ก็มาที่ตึกขาวเช่นเดิม แต่แบบว่าทำไมพี่น้อยเงี้ย มีแต่น้องๆ เอ่อ แต่ว่างานก็ถูๆไถๆไปจนจบอ่ะนะ พอตอนจบเนี่ย พี่ย้ง กะพี่ณัฐพูดให้กับน้องๆ คือว่าคนนึงก็เคยเป็นสต๊าฟเชียร์มาก่อน กะอีกคนเป็นประธานเชียร์นะ พี่ครับเสียงดังอีกนิดส์ได้มั๊ยอ่ะ เบาจังแทบไม่ได้ยินเลยอ่ะ บรรยายกาศก็ดีนะเป็นกันเองดี ไม่เครียด แต่ก็ไม่ซึ้งเท่าไหร

งานบายเนียร์ก็เงียบเหงา อืม ตอนนั้นก็หวังแต่ว่าปีเราคงครึกครื้นมากกว่านี้นะ เพราะไม่รู้ดิไม่อยากให้เงียบแบบนี้เลยมันเหงาๆแบบบอกไม่ถูกอ่า

พอใกล้จบปี ก็เป็นช่วงเลือกตั้งสโมฯชุดใหม่ ที่ออกจะวุ่นวาย และเราไม่รู้เรื่องอะไรเลย เพราะว่าแทบไม่ได้ขึ้นไปนี่เอง (ก็ตั้งเป้าไว้แล้วว่าคราวนี้จะลุยงานภาคนี่นาเหอะๆ ไม่เสียใจหรอกนะ) ก็หลังจากเรื่องวุ่นๆที่จบและอาจไม่จบผ่านไป ก็ถึงคราวที่จะต้องตัดสินใจแล้วว่าเอาไงกับ ประธานเชียร์ ลงหรือไม่ลง เพราะตอนนั้นมีปัญหาว่าที่ฝึกงานยังไม่ลงตัวเพราะอ.วีณาจะจับไปฝึกงานที่ป่าสงวน 1เดือน แต่ถ้าไปก็จะซ้อมเชียร์ไม่ได้ แล้วก็ทำโปรเจคไม่ได้ด้วย อืม ที่จริงส่งใบสมัครไปคนแรกเลยนะ แต่ให้ปิงระงับไว้ก่อนเพราะ ยังไม่ได้ที่ฝึกงานเลย ถ้าไปฝึกไกลก็ทำเชียร์ไม่ได้ เพราะที่ฝึกงานที่สถานเสาวภาก็บอกว่าเต็ม อ.วีณาก็เสนอว่าไปฝึกที่สามพรานได้มั๊ย เอ่อ ก็นะ มันก็ไกลอยู่ ในที่สุดก็ขอผ่าน และกว่าจะได้ที่ฝึกงานก็เกือบหมดเวลาสมัคร เพราะว่าอาจารย์ก็รนเหมือนกัน ว่าเราจะได้ที่ฝึกงานมั๊ย โดยที่เพื่อนๆภาคได้ที่ฝึกงานกันหมดแล้ว เหลือเราคนเดียว ที่วุ่นวายอยู่ตรงนี้ ในที่สุดวันเลือกตั้งก็มาถึง ....... ติดตามต่อไปในปี 4นะครับ 555

ปล. คราวนี้ พิมพ์ไป 2,386 ตัวแหนะ เยอะขึ้นอีกแล้ว 555

ปล2. คราวนี้โดนผู้กองโกรธนิดหน่อย เหอะๆขอไม่เล่าละกันนะครับผู้กองถ้าใครอยากรู้ถามเจ้าตัวเองละกันนะ เหอะๆ

ปล3. ปีสองใครยังไม่ได้อ่านไปตามอ่านกันได้นะครับ

มาอ่านกันเยอะๆหน่อยน้า