เอาหล่ะ

มาต่อกันต่อเลยนะ หลังจากสอบเอนท์จบผมก็ไปเที่ยวกับเพื่อนๆที่ห้อง สอง ไปบ้านพักของศาศวัส เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่ไปค้างบ้านเพื่อน และแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือ มีคนใจดี (ชยุดานั่นเอง) เปิดเน็ท เช็คผลการสอบเอนท์มาให้แล้ว แถมโทรมาบอกด้วย (เราล่ะอยากกลับไปลุ้นที่บ้านชะมัดเลยรู้เลย)  ว่าติดคณะวิทยาศาสตร์จุฬาฯ ตอนนั้นจำไม่ได้ว่ามีงานประกาศผลที่เกษตร เพราะเคยจำได้ว่าที่จุฬาก็มีเลยไม่ได้ไปที่เกษตร (ถ้ารู้ว่าเลิกจัดแล้วก็คงไปเลยซวยเลย 555 พลากซะงั้น) เป็นช่วงปิดเทอมที่ทำตัวสบายสุดแล้วมั๊ง แต่แบบว่าต้องไปส่งผู้กองที่สนามบินด้วยบอกตรงๆเลยนะว่าตอนนั้นเนี่ยอาย+เขินเหมือนกันที่โผล่ไปเจอพ่อกะแม่ของคุณ กลัวเหมือนกันเหอะๆ ทำตัวไม่ถูกเท่าไหร พอก่อนเข้ามหาลัยก็เจอกับงานรับน้องก้าวใหม่ เราอยู่บ้านไหนหล่ะ ไม่ได้ย้ายบ้านด้วย เพราะว่าดูบอร์ดเสร็จเดินเคว้งเลยเพราะไม่รู้จะไปทางไหนต่อ และแล้วก็เจอพี่บ้านเบอร์ 11 บ้านเราเอง เดินมาแล้วก็ถามว่าน้องอยู่บ้านอะไรเข้าบ้านพี่มั๊ย คือแบบว่าพี่ผมกำลังหาบ้านพี่อยู่อ่ะ เลยเป็นความบังเอิญซะงั้นว่าเขอบ้านได้ง่ายๆ พอเข้าไปอ่าวเฮ้ย มีแต่สาธิตจุฬาฯ ทั้งชยุดา ธีรินทร์ ดรล ฯลฯ จากนั้นงานแรกของคณะที่ได้เจอคือแรกพบคณะจากงานนี้ก็ได้เพื่อน 2 คนคือ อ๋อง กับ ต้อง ก็สนิทกันดีอยู่นะ รู้สึกว่าอ๋องจะอยู่เค็มเทค และต้องอยู่ชีวภาพ แต่ว่าไม่นานทั้งสองคนก็ซิ่วทั้งคู่ แบบว่าเซ็งเล็กๆเหมือนกัน เพราะโผล่มาที่นี่โดยแทบจะตัวคนเดียว เลยจ้องหาเพื่อนใหม่โดยด่วน เพื่อนกลุ่มต่อมาที่ได้คือในกลุ่มอาจารย์ที่ปรึกษาเดียวกันที่จำได้แม่นๆก็มีคุณดรีม เพราะเป็นคนที่ตามตัวเราตลอดเวลามีงานอะไร และ กลุ่มของคุณดรีม เพราะเราหาที่สถิตไม่ได้นั่นเอง แต่ว่าเราเองก็อยู่กับกลุ่มนี้ไม่นานเท่าไหรเพราะว่า ไปติดกับกรุ๊ปมากกว่าวันที่เปิดห้องเชียร์วันแรก ตื่นเต้นดี (ตามประสาคนไม่รู้อะไรเลย) เพราะว่าไม่มีพี่หรือใครคอยบอกเล่าอะไรให้ฟังก็อึ้งๆกับหลายๆอย่างในห้องเชียร์ และชอบประโยคนึงมากๆเลยที่ว่า “ห้องเชียร์ของเราใช้เหตุผลเพราะเราเป็นคณะวิทยาศาสตร์ เป็นคณะที่ใช้เหตุและผล” แบบว่าซึ้งมากๆ หลังจากงานนั้นก็มีการสอบหนังสือเชียร์เหอะๆเราไปสอบกับพี่หนวดพี่ประธานเชียร์ของเรา แอบกลัวเล็กๆเพราะพี่เค้าก็แอบน่ากลัวอยู่ (หลายคนอาจบอกว่าน่ากลัวน้อยกว่าเราอีก) อืม... ขอย้อนไปก่อนหน้าแป๊บนึงนะ ตอนแรกพบกรุ๊ปจำได้เลยว่าตอนเลือกกรุ๊ปเนี่ย พี่เค้าให้ลุ้นว่าอยู่กรุ๊ปไหนโดยจะแปะชื่อไว้ที่ใต้แถบให้เราไปดูกัน เหอะๆของเราได้สีเหลือง กรุ๊ปสาม ตอนนั้น ก็โดนพาไปใต้ตึก sci 25 แล้วก็มีเล่นเกมส์ รู้สึกว่าจะเป็นการรอเวลาหน่ะ เป็นเกมส์จำเพื่อนข้างๆ 8 คน ที่จำได้แน่ๆคือข้างหลังเรา ไอ้นิมนต์ นายอยู่ตรงนั้นชัวร์ เพราะชื่อนาย 555 จำได้แม่น และไม่คิดว่าจะโผล่มาทำงานด้วยกันขนาดนี้ จากตารางเรียนอันแสนน่ารักของปี 1 เรา ทำให้ 1 อาทิตย์ เราต้องโดดห้องเชียร์ 1 ครั้งเพราะ lab com ชิไอ้เรา หล่ะอยากเข้าให้ครบจริงๆ และจากงานไหว้ครูคณะของเรา เราก็ได้รู้จักกับโบ้ท เพราะเป็นตัวแทนนำสวดมนต์เหมือนกัน ที่จริงแอบหวังว่าจะได้นำปาเจรานะแต่ว่าโบ้ทมันเสียงดีกว่าเลยให้มันนำคนเดียว ชิ .. แต่หลังจากนั้นเราก็เลยนั่งเรียนกับมันแทบทุกคาบเลย แล้วก็มีวันนึงที่พี่เค้าแยกแต่ละกรุ๊ปไปแต่ละห้อง เราก็อยากเดินตามโบ้ทกะ อ๋องเข้ากรุ๊ป 4 เหมือนกัน แต่ว่าอีก5ก้าวจะถึงประตูห้องก็มีอะไรบางอย่างหยุดเราไว้และสั่งให้หันหลังกลับลงไปที่นัดของกรุ๊ป 3 แทน ถ้าเราเดินเข้าไปชีวิตอาจเปลี่ยนไปเยอะเลยก็ได้นะ ถึงวันจับพี่รหัส ก็เล่นเกมส์อยู่นาน จนเป็นคนท้ายๆ กว่าจะรู้ว่าได้พี่รุด (ที่จริงพี่เจี๊ยบมาถามว่าจะรับเราเป็นน้องเลยมั๊ยด้วยความเป็นคนดีเลยตอบไปว่าขอจับเองดีกว่าเหอะๆๆบ้าแท้ๆ) รับน้องกรุ๊ปกฌไม่ได้ไปเพราะเป็นไข้หวัดใหญ่ มึนๆหัวอยู่ แต่รู้สึกว่าจะเป็นการรับน้องที่สมบุกสมบันน่าดูเลย ดีแล้วที่ไม่ได้ไปเพราะมีเล่นอะไรแปลกๆเพียบ 555 รอดตัวๆ หลังจากงานต่างๆก็เป็นงานพัฒน์คณะ และประชุมเรื่องรับวันรับปริญญาไปด้วยเลยงานนี้เห็นว่านิมนต์รับเป็น head งาน และพอถึงคราวเหฯ เพราะก็เห็นคุณอ้อ รับเป็น head ให้ เราเลยลงชื่อช่วยไปอีกคน แต่ไปๆมาๆ กลายเป็นเหฯจริงซะงั้น แล้วก็มีการทำคัตเอาท์เพื่อใช้ในงานรับปริญญา จำไดเลยว่าอันนึงเป็นรู้การ์ตูน ที่ชอบที่สุดเห็นจะเป็นรูป กันดัม เดสไซท์ที่วาดและระบายสีบางส่วนเอง และอีกคัตเป็นต้นจามจุรีต้นยักษ์ นั่งเอานิ้วทำรูปใบต้นจามจุรีไม่รู้ทำไปกี่ร้อยกี่พันใบ 555จบงานนี้เลยสนิทกะหนุ่ย กะ เอกสัตวะ กะ เทปซะงั้น พอถึงในวันรับปริญญาจำได้แม่นเลยว่าวันแรกบูมจนหมดแรง เพราะ ไม่มีหยุด แถมเสือเหลืองไป3 รอบ (รอบเดียวข้าพเจ้าก็ยืนไม่ไหวแล้ว) และวันที่สองก็ต้องเอา พัดกะกระดาษทิชชูที่เหลือไปขายต่อ (แต่หมดเสียงเลยเอาของทุกชิ้นที่มีติดบน ฟิวเจอร์บอร์ดแล้วเร่ขาย) ปรากฏว่ามีพี่คนนึงเดินมาบอกว่ากำลังสะสมกระดาษชิชชูลายแปลกๆอยู่เห็นของเรามีลายเยอะดีจะขอซื้อต่อทุกลาย โอ้ววว พี่ มันมีตั้ง 15 ลายนะ เลยขายออกเพียบเลยและที่จำได้ไม่ลืมคือ วันที่สอง นิมนต์มันหลับอยู่ เราก็จะปลุกมันก็เห็นเทป กะเอก กะหลายๆคน เลยชวนกันเดินเข้าไป แล้วเรามั๊งที่ขึ้นบูมกรุ๊ป (นิมนต์....เราขอโทษฮะๆๆ เราเองแหละที่เป็นต้นคิดปลุกนายแบบนั้น555) พอนายตื่นเลยโดนโวยซะยกนึง แต่ฉันไม่สำนึกหรอกนะ 555 แล้วจากนั้น เราก็เริ่มเข้ากลุ่มเข็มมั๊ง (จำนายได้เพราะนายเป็นตัวแทนเรื่องพานคณะและเสียงเล็กๆของนาย555) ก็ จากงานต่างๆเราก็สนิทกันมากขึ้นและในที่สุดก็ขึ้นสโมฯ คำแรกที่พูดคือ “พี่ครับทำไมมันรกจัง ให้ช่วยกวาดมั๊ย?” แล้วพี่ก็บอกว่าได้สิ ถ้าน้องว่าง ไอ้เราก็เลยเดินไปหาไม้กวาดมาจริงๆแล้วเริ่มลงมือกวาด รู้สึกว่าพี่ยี้จะตกใจยังไงก็รู้นะที่เห็นเรากวาดจริงๆ (คงมีแต่คนคิดว่าเราล้อเล่นมั๊ง555) ในตอนนั้น พวกเรายึดโต๊ะข้างล่างตึกใหม่ยาวประมาณ 2-3 ตัวเป็นที่นัดพบกันทุกวัน ไปๆมาๆเราก็ดึงเอาโบ้ทเข้ากลุ่มได้อีกคน เกรด เทอม 1 แบบว่า เฮ้ออออ F แคล D ฟิสิกส์ B ชีวะไม่มี A เฮ้ยยยย ได้แค่ 1.67 พอเทอมสองเลยตั้งใจเรียนมากขึ้น ตอนทำงานลอยกระทง ก็เจอความบ้าพลังของคุณหนิง และ หนิงได้เจอความเป็นนักประดิษฐ์ประดอยของเรา เลยโดนใช้แทบทุกเรื่องเลย มีงานนึงต้องวาดหัวเรือสุพรรณหงส์กลับด้านจากซ้ายไปขวาจากต้นแบบขนาด 1 เซย ขยายเป็น 1 เมตรด้วย 555 ทำอยู่คนเดียว และตอนนั้นเราเองก็ต้องคอยห้ามไอ้ตี๋ในความเซ็งชีวิตของตี๋ด้วยเอะอะ ก็หลบไปนั่งทำงานอยู่คนเดียวคนอื่นเค้ากินข้าวกันไม่ก็ต่อยกำแพงเล่นซะงั้น(ดีที่เดี๋ยวนี้นายหายแล้วนะ) เพราะไม่มีคนมาช่วยงานเท่าไหร ทำงานกันไม่กี่คนจริงๆ พอถึงงานจริงก็ขาดคนเดินพาเหรดอีก พวกพี่โอ๊คกะพี่ปี 2 อื่นๆต้องเข้ามาร่วมขบวนด้วย (ขอบคุณครับพี่ๆ) ทำงานคณะจนลืมงานกรุ๊ปไปเลย เลยโดนปลา (head หญิง) เชิดเงินที่ได้จากการขายของไปซะงั้นแล้วเอาไปใช้ในการ หาที่ thank p’ ด้วยเหตุผลว่าเราเบิกเงินยาก อะไรฟะ ก็ฉันเป็นเหฯนะ หลังจากงานนั้นก็เป็นงานมอบอะตอม กะปิดห้องเชียร์ มีเปิดใจด้วยดีนะที่เราไม่ได้พูดอะไรไปไม่งั้นเปิดศึกกันได้เลยเพราะกลุ่มเราอัดอั้นมานานและเยอะในเรื่องลอยกระทง และเป็งานมอบอะตอมที่แปลกมากเพราะจัดที่ทางเดินลงชั้นใต้ดินตึกใหม่ ได้อารมณ์ว่า เดินลงไปแล้วโดนนาซียิงลงมาจากด้านบนยังไงก็ไม่รู้ จบงานนั้นมันเลยแปลกๆ และแอบงงด้วยว่าพี่ครับแกล้งเราแน่ๆ ตอนเดินลงสระน้ำจุฬาฯถ้าบูมไม่ดี เพราะเราว่าเราก็บูมใช้ได้ (ไปรู้ความจริงตอนปีอื่นๆ) พอปลายปีก็มีงานจุฬาวิชาการ ที่แรกกะจะลงเหฯ แต่ว่าแอบเข็ด เพราะเหนื่อยในการเก็บตังค์แล้ว เลยไปลงปฎิคมแทนก็พบว่าเหนื่อยพอกันเพราะ พี่เค้าบอกว่า รปภ.ขาดคนเรากะเข็มกะเพื่อนๆในกลุ่มเลยตกลงกันว่าจะลง รปภ. ด้วยแบบว่าเหนื่อยโคตรๆแล้ว เช้ามาปฏิคม มืดเดินดูคณะ (เล่น ซัมมอนเนอร์มาสเตอร์ ต่อ) ตื่นมาเดินปฏิคมต่อเป็นแบบนี้สักพัก แทบตายแหนะ 555 แต่ก็สนุก พอจบปี 1 ก็มีงานถอดไท พับถุงเท้า คือเราดันอยู่ะหัวแถว แล้วต้องเดินลงบันไดหน้าตึกด้วย ไม่กล้าลงครับจริงๆ แต่สุดท้ายก็เหมือนโดนผลักลงซะงั้น 555 ก็ถ้าลงแล้วจะรีไทร์นี่นาเกรดยิ่งดีๆอยู่ด้วย เย็นนั้นเข็มก็โลผล่มางานบายเนียร์ แบบว่าดำเว้ยเข็มดำเมี่ยม 555 งานฟุตบอลประเพณี ก็ไปช่วยทำซุ้มประตู กะยกรั้ว ทำสถานที่ และเมื่อปลายปี ก็รอพี่ยี้ลากเข้าสโมฯ เราก็เข้าไปในฐานะรองฝ่ายพัสดุ เพราะ อยากจัดระเบียบสโมฯซะที ที่จริงก็อยากทำประธานฝ่ายนะแต่ว่าเกรดเนี่ยสิ ไม่แน่ว่าจะติดโปรมั๊ยเลยขอเป็นรองฝ่ายก่อน และก็บ้าพลังลงเป็น staff cheer ด้วย 555 เกรดเทอมนี้  D แคล1 Fฟิสิกส์2 แต่ได้เกรดออกมา 2.00 พอดี ปิดเทอมก็มีเรียน ซัมเมอร์ด้วย เก็บ แคล2 กะฟิสิกส์2 ซ้อมเชียร์ด้วย เหนื่อยโคตร ปิดเทอมนี้ก็สนิทกะนิมนต์ขึ้นอีกเพราะมันมาเรียนแคลเป็นเพื่อนเรา (กะซิ่วนะนั่นแต่ยังไม่แน่ใจเราเลยหว่านล้อมตลอดแต่ไม่สำเร็จ) เรียนไปได้ไม่นาน เราต้องถอนรายวิชาออกเพราะคะแนนน้อยเกินไป แต่ก็ยังคงเรียนต่อ เพราะจะเก็บให้ได้เลยเรียนต่อไปก่อน ปีหนึ่งมันก็วุ่นวายแบบนี้แหละ ต่อไปก็ปี สอง สินะ .... ขอไประลึกความหลังก่อนเดี๋ยวมาพิมพ์ต่อ

                ปล. จากการที่บ้านระห่ำทำกิจกรรมขนาดนี้เลยได้มือถือมาเครื่องนึง เพราะที่บ้านตามตัวไม่ได้555

                ปล. เทอม 2 ผู้กองกลับมาทีนึง พร้อมกับจดหมายที่เราส่งไปแบบลงทะเบียนมันเลยกลับมาถึงบ้านเราเพราะไม่ไม่เจอคุณมั๊ง จำได้ว่าคราวนั้นคุณให้มะเขือเทศคุงกะเรามาด้วย และก็มีเซอร์ไพส์ เค้กวันเกิดด้วยใช่ปะ ที่ลานกระรอก อิอิ

                ปล. ได้พิสูจน์แล้วว่า เหฯกะพัสดุ เข้ากันไม่ได้ 555 เพราะเถียงกับเอกพัสดุกรุ๊ปประจำ ก็ไม่ได้คิดอะไรมากหรอก แค่ชอบเถียงกับมันเพราะสนุกดี ยิ่งตอนที่ไปกินก๋วยเตี๋ยวร้านพี่รันเนี่ยเถียงกันว่าวางแก้วน้ำไว้ซ้ายหรือขวาดี 555สะใจหว่ะ) แม้ว่ามันจะไม่ได้อะไรเลยก็ตามทำเอานิมนต์ มองดูว่ามันสองตัวเอาจริงกับการเถียงจริงวุ้ย555